‘Allahın Rahmeti ve Bereketi üzerinize olsun’

Nasıl ve ne kadar acı çektin bilmiyorum. Bildiğim tek şey, acı çektiğin. Baban vefat ettiğinde babalığın vefat ettiğini düşündün, haklıydın daha on yaşındaydın. Bakmak istersen o sana çok yakın. Her duan ruhunda, düşün ne kadar yakında. Bazen yıllarca birini bekleyebileceğini düşünürsün, örneğin bir erkeği. Evlendiğinle, bir ömür geçirmeyi göze almak gibi babana dokunmak. Ve bunun için sabır ve dua yeterli… Yazının devamı şiir oldu, bu benden sana empati emaresi.

KAVUŞMANIN BÜYÜK RESMİ

Öldüğünde,

On yaşındaydı O…

Hani babaların yorgunluğu

Gözlerinden okunur ve

Üstlerine sinen sigara kokusu hissedilir ya eve geldiğinde.

Garip bir sessizlik,

Gerginlik yaratır kapının sesi, Yaşayamadı hiçbirini,

Tamı tamına

15 seneden beri.

Konu ne zaman babaya gelse,

Değişirdi yüz ifadesi,

Sıvışırdı konudan

Çünkü

Babasının yokluğu,

Varlığının üstündeydi.

Konuşmazdı kimseyle,

Asla,

Kimse o kadar derine

İnemezdi.

Eksikliği gün be gün çoğalıyor, çoğaldıkça deşiyordu düşlerini,

Acısını ve paylaşma hissini.

10 yaşındaydı babası öldüğünde,

Ona onunda veda etti.

Babasının şefkatini

Küçük bir kızken yitirdi.

Güvenini,

Özlemini

Ve sevgisini…

10 unda kabullendi yitirdiğini.

Bitirdi ‘gitti’lerle ümidini.

Her hissini yaşayamama hissi,

10unda hapsetti kaderine

‘baba’ kelimesini.

On beş sene babasız geçti.

Gözyaşları karışırken dualara,

Aklında ki tek düşünce

‘o yok’ idi.

10 yaşında bağlanan hisleri,

25 Yaşında da 10unda gibiydi.

Her şey bitmedi arkadaşım;

İnsan ömrü 70-80 yıl değil mi?

İnsanlık tarihini düşündükçe

Bu nedir ki?

Hele ahirette bir gün,

Buradaki 1000 seneye eşit değil mi? Rahmetlinin imanına

İnsanlar şahit değil mi?

La ilahe illallah demedi mi?

Onun yeri gerçek hayatta belli. Seviyorsan

Ve onu görmek istiyorsan,

Seninde yapacağın belli,

Büyük resim,

Kitapta resmi.

Sakın!

Sakın reddetme,

Eğdiğin boyun,

En sevdiğine kavuşturacak seni.

E.H. ye hitaben.

Haftaya görüşmek üzere

Saygı ve sevgilerimle

Emre ŞENGEÇ

Paylaş...